W grze biorą udział dwie drużyny po 14 zawodników (7 na boisku i 7 rezerwowych). Zawodnicy występują na pozycjach:

• bramkarz 
• obrotowy (koło)
• skrzydłowi: lewe skrzydło, prawe skrzydło
• rozgrywający: lewe rozegranie, środek rozegrania, prawe rozegranie

Celem gry jest zdobycie większej liczby bramek niż drużyna przeciwna. Gol jest zdobyty, gdy piłka przekroczy linię bramkową całym obwodem i znajdzie się wewnątrz bramki. Mecz dzieli się na dwie połowy po 30 minut z 10-minutową przerwą. Piłka może być rzucana, popychana, łapana, uderzana, zatrzymywana oraz kopana (tylko udami bądź kolanami). Zawodnicy mogą dotykać piłki wszystkimi częściami ciała oprócz podudzia i stóp. Jeżeli zawodnik nie kozłuje piłki, może ją trzymać jedynie 3 sekundy. Tylko bramkarz znajdujący się w polu bramkowym (w obrębie linii 6 metrów) jest zwolniony z przestrzegania tych zasad. Mecz rozpoczyna drużyna, która wygrała piłkę po rzucie monetą. Zawodnik tej drużyny wykonuje podanie do partnera z zespołu, trzymając jedną stopę na linii środkowej boiska do chwili, gdy piłka opuści jego dłonie. Gracze podczas początku i wznowienia gry muszą przebywać na swoich połowach boiska. Gracz będący w posiadaniu piłki może ją podać, kozłować lub trzymać nie dłużej niż 3 sekundy. Nie może również wykonać więcej niż trzy kroki trzymając piłkę. Po zdobyciu bramki przez jedną z drużyn, zespół który ją stracił wznawia grę rzutem ze środka boiska. Gdy zawodnik jednej z drużyn wykonuje rzut do bramki, musi uważać by nie przekroczyć linii znajdującej się 6 metrów od bramki. Gdy jednak ją przekroczy jest rzut wolny dla drużyny przeciwnej. W wypadku gdy obrońca znajdzie się we własnym polu bramkowym w czasie obrony, sędziowie dyktują rzut karny. Jest on wykonywany z odległości 7 metrów od bramki. Zawodnik wykonujący rzut karny znajduje się sam na sam z bramkarzem.

Ja przez pierwsze dwa, trzy treningi nienawidziłam ręcznej... Byłam zła, że przyszłam na zajęcia, było już za późno żeby się wycofać...Tak naprawde pierwszą dawkę naprawdę pozytywnych emocji otrzymałam na zawodach dzielnicowych. Chciałam więcej  Myślę, że w ręczną trzeba się wkręcić i wczuć, dobry i pełny skład też jest ważny, zresztą nie mniej niż znajomość zasad, reguł oraz dobra hala  Jeśli ktoś nie lubi grać - ten sport nie przypadł mu do gustu, boi się kontuzji itd - bądź co bądź to bardzo kontaktowy i agresywny sport - może posiedzieć na trybunach. Myśle, ze bardzo ciekawie sie to oglada... Co w piłce ręcznej lubie?
Uwiebilam to, ze moge bezkarnie wyżyć się na przeciwniku, kiedy jestem w obronie - daje z siebie 200% by tylko nie strzelili bramki. Uwielbiam to, gdy dziewczyna PRZEZE MNIE sie przewraca, lata po parkiecie, nie udaje jej sie strzelić bramki. Może to dziwne, w każdym razie dla mnie to pewien sposób na wyładowanie swojej energii  I element gry, rzecz jasna.
Kolejna rzecz - niepewność. Nie zawsze ja czujemy, czasem trafimy na tak slaby zespol, ze wygrana jest po prostu wpisana w nasz los - jednak czasem zdarza się, że przegrywamy pierwszą połowę, a w drugiej nadrabiamy zaległości i wygrywamy  Pamiętam jak jechałam na dzielnicowe zawody - na nic nie liczyłam, no może najwyżej brąz, srebro było w moich marzeniach...ale złoto? nieee a jednak potem już wyjście z grupy i ćwierćfinały - tak samo - nawet trenerka mówiła, że to teraz kwestia honoru, żeby nie oddać walkowerem, gramy - i co? 7 miejsce To naprawdę spory sukces, biorąc pod uwagę to, że pierwszy raz razem z moimi koleżankami z zespołu,  zagrałyśmy w ręczną niespełna miesiąc temu. Na małej sali, bez większości linii. Musiałyśmy sobie wyobrażać brakujące linie, brakujące miejsce. Moja sala gimnastyczna w szkole jest wielkości sal klasowych w Waszych szkolach [jeśli jeszcze do takowych chodzicie]  A mimo to doszyłyśmy tak daleko. Cuda się zdarzają...Szczególnie w piłce ręcznej.

macja 20.02.2006

Najlepiej jeżeli od razu trafisz na dobrego nauczyciela. Pierwszego trenera lub trenerkę wspomina się najcieplej

Po wybraniu klubu najlepiej najbliższego miejsca zamieszkania uzyskaj zgodę rodziców na treningi.